Rüzgar

BB2

Ve sonra küçük bir rüzgar esti içinde hiçbir güzelleme olmayan.
Anlatma ve anlaşılma kaygısından arınmış; ufak, minik bir rüzgar.

Esti işte bir şeyler mırıldanarak…

 

“Kasırgaya dönüşmesem, ve tohumlarını uçurmasam toprağa meyvelerin. Pislikleri süpürmesem uzaklara. Koca ormanda, öylesine sakin,
ve kendim gibi.

Sadece, kendim gibi.
Bazen küçük bir çocuk gibi.
Essem…

İşte o zaman,
sever miydi yine ağaçlar beni?”

 

 

M’er

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s